Без дарог і вады. З якімі праблемамі звярнуліся жыхары Віцебшчыны да Уладзіміра Пяніна?
Самым эмацыйным быў званок з вёскі Баравікі Сенненскага раёна. Пенсіянерка Лідзія Іванаўна Ермашкевіч расказала пра тое, што з-за сырасці ў яе доме гніюць ніжнія вянцы і падлога, расслаіваюцца падваконнікі. Яна сцвярджае, што гэта вынік праведзенай у 1988 годзе каля яе ўчастка меліярацыі. Тады агарод стаў падтоплівацца, а ў студні вясной вада стаяла на ўзроўні зямлі. У сярэдзіне 1990-х быў зроблены капітальны рамонт дома, але праз некалькі гадоў усё зноў прыйшло ў непрыдатнасць.
З дачнымі праблемамі звярнулася некалькі гараджан, якія рэгулярна адпачываюць у сельскай мясцовасці. Напрыклад, Віктар Іванавіч падаў сігнал пра тое, што ў вёсцы Асмата Гарадоцкага раёна з-за бездарожжа аўталаўка спыняецца толькі ў пачатку населенага пункта. У Заполлі Віцебскага раёна амаль тры месяцы не працуе калонка, але плату за ваду бяруць. У Навасёлках Сенненскага раёна за апошні час сем разоў надоўга адключалася электрычнасць. У мінулую пятніцу святла не было больш за дзесяць гадзін – цякуць халадзільнікі, псуюцца прадукты. Віцяблянка Таццяна Іванаўна расказала, што ў Высочанах Лёзненскага раёна ў двух дамах ёсць праблема з каналізацыяй – сцёкі трапляюць у раку.
Апошнім было рэдкае па тэматыцы зварот на «прамую лінію». Ларыса Баранава з Оршы выказала падзяку загадчыцы кардыялагічным аддзяленнем аршанскай гарадской бальніцы №2 Ірыне Барташ.
– Дзіўнай душэўнасці чалавек. Памятае ўсіх сваіх пацыентаў. Ёй можна патэлефанаваць і пракансультавацца, што трэба рабіць у канкрэтнай сітуацыі. Я вельмі ўдзячная Ірыне Рычардаўне, яна падаўжае мне жыццё, – сказала Ларыса Віктараўна.
Каментуючы звароты грамадзян, Уладзімір Пянін адзначыў, што «прамыя лініі» добрыя тым, што з'яўляюцца звязуючым звяном і дапамагаюць убачыць сістэмныя праблемы. Званкі, якія паступілі, сведчаць аб канкрэтных недахопах і недапрацоўках, якія павінны вырашацца на ўзроўні мясцовых улад. Па ўсіх узнімаемых пытаннях будуць прыняты аператыўныя меры рэагавання.