Інтэрнэт ад адказнасці не ратуе

Агульнавядома, што любы парушальнік Закона, які робіць гэта свядома, заўсёды спадзяецца, што за здзейсненае правапарушэнне ён адказнасці не будзе несці, таму што яго не зловяць або пра яго ніхто не даведаецца.

Гэтым зблытаннем пакутуюць і так званыя «інтэрнэтныя» злачынцы: блакуюць доступы добрасумленных карыстальнікаў, крадуць грошы з рахункаў, размяшчаюць экстрэмісцкія заклікі і матэрыялы. На іх думку, калі пасля гэтых неправамерных дзеянняў не пакідаць сваіх візітовак з імёнамі і адрасамі, то ніхто і ніколі іх не дастане. Але гэта глыбока памылковае меркаванне, пераацэнка уласных здольнасцей.

Праваахоўныя органы многіх краін, у тым ліку – Рэспублікі Беларусь, даказалі гэта сваёй працай у сферы процідзеяння кіберзлачыннасці, пра што сведчаць крымінальныя справы і судовыя рашэнні.

Так, прыцягваюцца да крымінальнай адказнасці інтэрнэт-махляры, жыхары Оршы, Мінска і грамадзяне Расіі, якія нібыта ад імя органаў унутраных спраў і дзяржаўнай бяспекі блакіравалі доступы карыстальнікаў сеткі Інтэрнэт з патрабаваннем аплаты міфічных штрафаў за прагляд «няправільных» сайтаў, крымінальная справа ў дачыненні да гэтых «хакераў» ужо накіравана ў суд Аршанскага раёна.

Судом будзе давацца прававая ацэнка «подзвігам» грамадзяніна Г., жыхара г.Віцебска, які рэкламаваў у Інтэрнэце нацысцкую сімволіку і свае прыгоды ва ўкраінскім Данбасе.

Рашэннямі суда Кастрычніцкага раёна г.Віцебска ў бягучым годзе прызнаны экстрэмісцкімі 2 матэрыялы, размешчаныя ў беларускім сегменце Інтэрнета і якія распальваюць нацыянальную, расавую і рэлігійную варожасць і нянавісць, якія выяўлены органамі дзяржаўнай бяспекі.

Такія прыклады не адзінкавыя, паколькі ў спецыяльных падраздзяленнях органаў унутраных спраў і дзяржаўнай бяспекі, якія займаюцца процідзеяннем кіберзлачыннасці, працуюць супрацоўнікі, якія сваім прафесіяналізмам у камп'ютарных тэхналогіях не толькі не саступаюць, але і пераўзыходзяць хакераў-самавукаў.

Таму аматарам хаваць канцы ў ваду ва «ўсесветнай павуціне» даўно пара задумацца: ці варта стукаць пальцамі па клавіятуры і

цешыць сваё самалюбства і амбіцыі, калі потым усё роўна некалькі гадоў давядзецца не толькі не бачыць свой ПК, але і займацца не «інтэлігентнай» працай у месцах не гэтак аддаленых.

Ці варта авечка таго, каб з яе скуры?!

Старэйшы памочнік пракурора вобласці
па наглядзе за выкананнем заканадаўства
аб дзяржаўнай бяспецы В.Н. Белавус