Інвалідзі па зроку агучылі свае праблемы на сустрэчы з намеснікам старшыні Віцебскага аблвыканкама Уладзімірам Пяніным
Штогод у кастрычніку – лістападзе ў Беларусі праходзіць месячнік «Чалавек з белай трыснягом», мэта якога – прыцягнуць увагу да праблем нябачных.
– Дзяржава клапоціцца пра інвалідаў, але, магчыма, недастаткова, таму хацелася пачуць з першых вуснаў, дзе яшчэ недапрацоўваем, – сказаў Уладзімір Пятровіч.
Для павышэння якасці і ўзроўню жыцця людзей з інваліднасцю ў Беларусі дзейнічае Дзяржаўная праграма аб сацыяльнай абароне і садзейнічанні занятасці насельніцтва на 2016 – 2020 гады: ствараецца безбар'ернае асяроддзе, аказваецца дапамога ў працаўладкаванні.
Праблемы нябачных і слабавідушчых у цесным узаемадзеянні вырашаюць органы ўлады з ГА «Беларускае таварыства інвалідаў па зроку» («БелТІЗ»).
Сацыяльная адаптацыя і рэабілітацыя інвалідаў праводзіцца ва ўсіх тэрытарыяльных цэнтрах сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва вобласці і ў аддзяленні рэабілітацыі інвалідаў па зроку Віцебскага дома-інтэрната для састарэлых і інвалідаў. Такое аддзяленне адзінае ў Беларусі і існуе ў Віцебску ўжо 10 гадоў. Тут вучаць жыць з поўнай або частковай стратай зроку. Толькі сёлета ў аддзяленні прайшлі рэабілітацыю 123 чалавекі.
Улічваючы пажаданні ГА «БелТІЗ», камітэт па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама закупляе тыфлатэхнічныя сродкі для рэабілітацыі інвалідаў па зроку: сотавыя тэлефоны, гадзіны, плэеры з сінтэзатарам маўлення, смартфоны з функцыяй навігацыі, дыктафоны.
Спецыяліст па сацыяльнай рэабілітацыі інвалідаў па зроку дома-інтэрната Дзмітрый Халадовіч прадэманстраваў, як карыстацца праграмай «Штурман» на смартфоне. Таксама ён звярнуўся да Уладзіміра Пяніна з просьбай пасадзейнічаць у зніжэнні заяўленага тэрміну службы смартфона, які выдаецца інваліду па зроку, з 10 да 5 гадоў, бо тэхніка хутка састарэе і не спраўляецца са сваімі задачамі.
Для забеспячэння безбар'ернага асяроддзя некаторыя музеі набываюць сістэму «аўдыягід», на асабліва ажыўленых скрыжаваннях усталёўваюцца святлафоры, абсталяваныя гукавымі сігналамі. Прадстаўнікі ГА «БелТІЗ» выказалі пажаданне, каб гук святлафора залежаў ад узроўню навакольнага шуму: каб было камфортна і невідушчым, і тым, хто жыве побач з такімі «гаваркімі» аб'ектамі.
Для зручнасці арыентацыі і бяспекі ў будынках сацыяльнай інфраструктуры кантрастнай фарбай афарбоўваюцца першая і апошняя прыступкі лесвіц, выкарыстоўваюцца рэльефныя, супрацьслізготныя матэрыялы. Але, на жаль, не паўсюль, адзначыў старшыня ГА «БелТІЗ» Канстанцін Ламчаноўскі. З студзеня 2017-га дзейнічае новы стандарт на прыладу тратуароў, аднак пакуль архітэктары яго не ўлічваюць. Рэльефная плітка на спуску пераходу, згодна з гэтым стандартам, дазволіць сляпому чалавеку арыентавацца, куды ісці, і не саслізнуцца.
Яшчэ адна праблема для невідушчых або слабавідушчых – даведацца на прыпынку нумар аўтобуса, які пад'ехаў. Прадстаўнікі «БелТІЗ» прапанавалі зрабіць вялікія лічбы альбо пераняць вопыт Мінска. Там у транспарце ўсталёўваюць гукавыя маякі, якія звязаны з той жа праграмай «Штурман» на смартфоне.
– Усе ўзнятыя пытанні мы абавязкова вывучым. Тыя, якія можам вырашыць на абласным узроўні, вырашым, але многія з агучаных праблем рэспубліканскага ўзроўню, таму будзем звяртацца вышэй, – запэўніў Уладзімір Пянін.
Старшыня камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама Аляксандр Хрыстафораў паведаміў, што ў цяперашні час распрацоўваюцца прапановы на 2018 год палажэнняў Канвенцыі аб правах інвалідаў на 2017 – 2025 гады. Пажаданні прадстаўнікоў ГА «БелТІЗ» будуць улічаны.