64-я традыцыйная сустрэча на Кургане Дружбы прайшла пад дэвізам "Памяццю захоўваем"
Ужо 64 раз на гэтым месцы, якое сімвалізуе баявое брацтва партызан і падпольшчыкаў розных народаў, на стыку межаў Расіі, Беларусі і Латвіі, збіраюцца людзі, каб аддаць даніну памяці абаронцам Айчыны. У тутэйшых лясах, на поўнач ад Асвейскага возера, за вёскамі Прашкі і Гаўрыліна, з першых дзён нямецкай акупацыі узнікла і дзейнічала Прашкоўскае інтэрнацыянальнае моладзевае падполле. У далёкім 1959 годзе быў створаны мемарыял, які аб'ядноўвае тры краіны. У ягоным цэнтры ўзвышаўся рукатворны пагорак, на вяршыні якога пасадзілі дуб. Ад кургана ў бок Беларусі пасаджана алея з бяроз, у бок Латвіі – з ліп, Расіі – з клёнаў.
Сёння ліпавая алея зарасла пустазеллем, а памяць – былым. Курган, які аказаўся на тэрыторыі Еўрасаюза, закрыты калючым дротам. Знесены і масток, па якім у ранейшыя часы пераходзілі ветэраны да сваіх братоў па зброі. Каб захаваць такія дарагія сімвалы, на мяжы Расіі і Беларусі ўсталявалі гранітны манументальны знак кургану і помнік-дуб з лісцем у колеры дзяржаўных сцягоў дзвюх краін.
– У нас агульныя гераічная гісторыя, не менш гераічнае сучаснасць і, думаю, самае вялікае і радаснае будучыню. У аснове падобных мерапрыемстваў – агульная перамога і адзінства народаў, яны нас згуртоўваюць і робяць мацнейшымі. Сустрэча ў гэтым святым месцы дае нам магчымасць яшчэ раз схадзіць адзін да аднаго ў госці, абняцца, зразумець, што мы родныя і што мы - адна вялікая сям'я, – падкрэсліў старшыня Віцебскага аблвыканкама Аляксандр Субоцін.
А ягоны расійскі калега, губернатар Пскоўскай вобласці Міхаіл Ведэрнікаў адзначыў, што ў цяперашні час на перадні план эстафеты памяці выходзіць моладзь.
– На жаль, ветэранаў становіцца ўсё менш. Нашы героі сыходзяць, а тыя з іх, хто жывы, з прычыны ўзросту не могуць удзельнічаць у такіх мерапрыемствах. Таму мы і задумаліся некалькі гадоў таму аб змене канцэпцыі сустрэчы. Каму, як не моладзі, прымаць ад ветэранаў эстафету, вывучаць нашу агульную гісторыю, гісторыю Вялікай Айчыннай вайны, нашай Перамогі, – сказаў Міхаіл Ведэрнікаў.
Больш за 300 чалавек сабраў моладзевы беларуска-расійскі адукацыйна-патрыятычны лагер «Курган-2023». Ён дзейнічаў некалькі дзён, падчас якіх былі рэалізаваны розныя патрыятычныя, адукацыйныя і спартыўныя праекты. Маладыя людзі правялі інтэлектуальны турнір «Кветкі Вялікай Перамогі», ваенна-спартыўную гульню "Паўночны рэгіён", чэмпіянат па зборцы спілс-карты «Ведаю Беларусь», прынялі ўдзел у мерапрыемствах на Кургане Дружбы.
У лагера з'явіўся свой гімн. Расіяне вырашылі пераняць беларускі вопыт і таксама сабраць моладзь у патрыятычным лагеры, які ў гэтыя дні адкрыўся недалёка ад Себежа, дзе сабраліся падлеткі 14-18 гадоў. Абодва лагеры сустрэліся на Кургане Дружбы.
Традыцыйна афіцыйная частка сустрэчы, якую сёлета праводзіў расійскі бок, пачалася з шэсця і ўскладання вянкоў і кветак да помнікаў сакратару Себежскага райкама камсамола, партызанскай разведчыцы Марыі Пынто, які знаходзіцца на тэрыторыі Расіі і камсамольцам-падпольшчыкам вёскі Прошкі Верхнядзвінскага раёна. Калону ўзначальвалі кіраўнікі дзвюх абласцей і старшыні Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Церанцьеў і Пскоўскага абласнога Збору дэпутатаў Аляксандр Котаў. Плеч-о-плеч прайшлі кіраўнікі ўсіх раёнаў Віцебшчыны і прыгранічных рэгіёнаў Расіі, дэпутаты, прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, моладзь.
У капліцы Сергія Раданежскага, узведзенай у памяць пра загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны, адбыўся малебен. А затым усе сабраліся ля сцэны, на якой выступілі творчыя калектывы.
Песенным сімвалам сустрэчы на Кургане стала «Кацюша», якую выканалі хорам усе, хто прыехаў на гэтае святое месца. А ў завяршэнні запалілі традыцыйны вогнішча, якое ў далёкія ваенныя гады сагравала нашых дзядоў і прадзедаў.