Аляксандр Субоцін правёў прамую тэлефонную лінію
Гадамі склалася практыка: чыноўнікі рознага ўзроўню кожную суботу на працягу трох гадзін уваходзяць, што называецца, у «шчыльны кантакт» з насельніцтвам. У любога грамадзяніна нашай краіны ёсць магчымасць патэлефанаваць кіраўніку, дзяржаўнаму ўпраўленцу, каб прама, а часам нават і не саромеючыся ў выразах, выказацца пра надзённае, паскардзіцца, задаць пытанне і папрасіць аб дапамозе. Галоўнае – чалавека пачуюць, дапамогуць, пракансультуюць і проста па-чалавечы, без лішняй бюракратыі, падтрымаюць.
Звычайна журналісцкія матэрыялы з такіх мерапрыемстваў будуюцца прыкладна аднолькава: паступіла столькі-то званкоў, узняты такія-то праблемы. Як вынік – рашэнні прыняты, а пытанні пастаўлены на кантроль.
Каб захаваць прыняты пратакол і не парушаць традыцый, я, вядома, праінфармую чытача: у гэты раз старшыні аблвыканкама паступіла 26 званкоў. Людзі звярталіся з абласнога цэнтра, Оршы, Пастаў, Докшыц, Глыбокага. Традыцыйна пераважалі праблемы ЖКГ, заўважна менш пытанняў стала датычна якасці дарог.
Так, адной заяўніцы «пыліць» даламітавае пакрыццё, якім нядаўна падсыпалі праезную частку, яшчэ адна тэлефанаваўшая прасіла звярнуць увагу на мікрараён «Пясковацікі» і заасфальтаваць сваю чацвёртую з дванаццаці «Ліній» (так называюцца вуліцы гэтага прыватнага сектара ў Віцебску).
– Па пытанні рамонту вулічнай сеткі даўно пара заходзіць у прыватны сектар. Складзіце графік работ нават на пяць гадоў, але каб людзі разумелі і ведалі: няхай не ў бягучым, а праз год, два, калі не ўсё так крытычна, то і праз чатыры-пяць, на іх вуліцы ўсё будзе зроблена, – такое даручэнне даў Аляксандр Субоцін старшыні гарвыканкама Аляксею Героеву.
Зразумела, адначасова і суцэльным пакрыццём усё не зробіш, але сістэмная праца ў гэтым напрамку ўжо пачата. Хоць нам, простым людзям, у адрозненне ад спецыялістаў, чужыя і рэжуць слых паняцці «катэгорыі»: першая, другая чарга. Здаецца, дарога каля роднага дома куды бліжэй да цела, а значыць, і адрамантавана павінна быць адразу. Жадана пасля званка на «прамую лінію». Што важна: сапраўды, у першую чаргу звернуць увагу на яе. Але гэта не значыць, што не думаюць пра іншых. Як раз гэта і хаваецца за такім агульным і для многіх пустым паняццем – «сістэмная праца».
Аператыўна па пытаннях ЖКГ у гэты раз спрацавалі і ў Віцебску. Яшчэ не выйшлі тры гадзіны, адведзеныя на размову кіраўніка вобласці з жыхарамі рэгіёна, як Аляксей Героеў абазначыў, што, як мінімум, чатыры пытанні ўжо вырашаны: прачышчана забітая каналізацыя ў падвале па вул. К. Маркса, у іншым доме там жа наладзілі гарачае водазабеспячэнне, а ў адной з шматпавярховікаў вул. Цітова «ліквідавалі затапленне падвала». Па чацвёртым адрасе, дзе скардзіліся на ледзь цёплыя батарэі, праблему вырашылі, нават нягледзячы на тое, што нікога з гаспадароў не аказалася на месцы. Ці сведчыць той факт пра тое, што гараджане выкарыстоўваюць «прамую лінію» аблвыканкама як больш надзейную альтэрнатыву службе 115, бо заяўкі выконваюцца значна хутчэй, што камунальныя службы працуюць дрэнна, а чыноўнікі на гэта заплюшчваюць вочы? Адназначны адказ – не! Гэта значыць, што простыя людзі, як бы камусьці не хацелася адваротнага, ДАВЯРАЮЦЬ УЛАДЗЕ.
Менавіта таму і тэлефануе Аляксандру Субоціну 73-гадовая пенсіянерка з Наваполацка. Жанчына скапіла з пенсіі грошы, купіла ў банку 300 долараў, а калі спатрэбілася памяняць зберажэнні зноў на беларускія рублі, не змагла гэтага зрабіць. Касір, разглядаючы купюры, заўважыла на іх сляды цвілі і параіла звярнуцца ў іншы банк. Абышоўшы некалькі аддзяленняў, дзе ўсюды адмовілі, спасылаючыся на нейкія правілы, жыхарка Наваполацка зняла трубку раніцай у суботу і набрала старшыню аблвыканкама, нясмела адзначыўшы ў пачатку размовы, што гэта, напэўна, зусім не яго ўзроўню пытанне.
– Галіна Пятроўна, не хвалюйцеся, дапаможам! У вас у Наваполацку старшыня гарвыканкама – добры кіраўнік і чалавек. Перадам вашы кантакты, скончыцца «прамая лінія» – перазвоняць. Калі не змогуць на месцы разабрацца, то на ўзроўні вобласці дакладна ваша пытанне вырашым, – падсумаваў кіраўнік вобласці.
І такіх людзей, якім перазвонілі ўжо пасля 12 гадзін, каб дапамагчы і больш дэталёва разабрацца ў праблеме, дастаткова. Камусьці параяць, як пісьменна скласці запыт, каб правільна зрабілі пераразлік запазычанасці, камусьці дапамогуць знайсці варыянт правядзення вады ў дом, калі суседзі не даюць дазволу капаць на іх участку.
На месца адправіцца камісія, каб вырашыць пытанне, як паступіць са згарэлым сараем. Раней жыльцы там захоўвалі дровы, потым, калі да дома падвялі ацяпленне, будынак часткова апынуўся не патрэбным. Пустуючыя памяшканні, дарэчы, і сталі крыніцай бяды: нехта ў іх відавочна неасцярожна абыходзіўся з агнём.
– У топе праблемы ЖКГ. Незалежна ад рэгіёна нашай вобласці, усё роўна асноўнымі пытаннямі застаюцца каналізацыя, вада і ацяпленне. Менш стала зваротаў па між асабовых канфліктах, дачных кааператывах. Але тым не менш, трывожна, што сфера ЖКГ захоўвае пальму першынства. Гэта выразны маркер, што галіна адна з праблемных. І тое, як гэтыя пытанні вырашаць, – наша супольная задача. Будзем паляпшаць менавіта гэтую сферу, – падвёў вынікі, размаўляючы з журналістамі, Аляксандр Субоцін.
На гадзінніку 12.00, «прамая лінія» завершана. Апошнія дзесяць хвілін тэлефон маўчаў. Гэты час губернатар і яго каманда былі паглынуты іншым пытаннем.
Учора ў Віцебску адбыўся пажар у ГЦ «Беларусь». За тым, як на месцы здарэння развіваліся падзеі, у рэжыме анлайн сачыла ўся краіна. Калі коратка, то з моманту паведамлення аб НЗ і да позняга вечара працавалі ратавальнікі. Наведвальнікаў і работнікаў хутка эвакуявалі, узгаранне спачатку лакалізавалі, далей ліквідавалі. Медыкі аказвалі дапамогу пацярпелым. Двое чалавек застаюцца ў цяжкім стане. Урачы стараюцца рабіць усё магчымае, каб хутчэй стабілізаваць стан пацыентаў і вярнуць іх дадому да сем'яў. Цяпер спецыялісты ўстанаўліваюць прычыну таго, што адбылося.
Тым часам пара ўжо думаць пра людзей, якія працавалі ў гандлёвым цэнтры. Чым можна дапамагчы арандатарам, як працаўладкаваць тых, хто ў адзін міг з-за бяды пазбавіўся працы. І якая цяпер будзе лёс самога будынка. Усё гэта, выказваючыся такой нелюбімай для нас, простых людзей, бюракратычнай мовай, «на кантролі» ўлады. Улады, якой людзі давяраюць свае праблемы і бяды, будзь гэта яма на дарозе каля дома ці наступствы пажару ў буйным гандлёвым цэнтры, дзе, на шчасце, абышлося без чалавечых ахвяр.