Старшыня Віцебшчыны павіншаваў са стагоддзем ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Міхаіла Бабаеда

Урачыстасць пачалася з майскага вальса: любімая мелодыя ветэрана.
— Сімвалічны такі пачатак года, які аб'яўлены годам гістарычнай памяці, — сказаў Аляксандр Субоцін. — Важна не толькі быць побач з ветэранамі ў такія моманты, але і паказваць, што яны ў нас ёсць. 100 гадоў — гэта мяжа, якая паказвае, які значны шлях быў пройдзены чалавекам, яго сям'ёй і дзяржавай.


На фронт Міхаіл Ігнатавіч трапіў радавым пехацінцай у складзе 235-й стралковай дывізіі 43-й арміі летам 1944 года пасля вызвалення Беларусі. Праявіў мужнасць пры фарсіраванні ракі Ліелупе, вызначыўся пры ўзяцці гарадоў Тыльзіт і Рагніт. Атрымаў два раненні: першае — у баях за Данцыг, другое — пры ўзяцці Кёнігсберга, дзе загінула 2/3 воінскага складу.
– Дагэтуль у вушах стаіць свіст велізарнага лятучага снарада, які разбіў вугал будынка. Я якраз за ім хаваўся. Велізарная глыба мяне адкінула амаль на паўтара метра. Левая частка галавы – амаль уся ў крыві. Ачуняў ужо ў шпіталі, – успомніў Міхаіл Бабаед.



Перамога для яго і ягоных суслужачых наступіла 16 мая 1945 года пасля таго, як яны паспяхова ліквідавалі групу немцаў, што вырваліся з Берліна. Потым Міхаіл Ігнацьевіч яшчэ каля года быў старшым пісарам аддзела ваенна-тэхнічнага забеспячэння штаба сваёй дывізіі. Звольнілі ў запас у воінскім званні «сержант».
Міхаіл Бабаед быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, Айчыннай вайны I ступені, медалямі «За баявыя заслугі» і «За ўзяцце Кёнігсберга».
У мірны час ён праявіў сябе ў розных сферах. 40 гадоў працаваў настаўнікам матэматыкі ў школе ў вёсцы Чэлнышкі Бешанковіцкага раёна, дзе затым быў дырэктарам, працаваў намеснікам кіраўніка міжшкольнага вучэбна-вытворчага камбіната райцэнтра. Мае 13 гадоў стажу ў якасці лесніка Бешанковіцкага лясгаса, 20 гадоў узначальваў ветэранскую арганізацыю гэтай галіны. За сваю працу ўзнагароджаны Ганаровымі граматамі Міністэрства лясной гаспадаркі БССР, Віцебскага абкама КПБ і аблвыканкама, Ганаровым вымпелам Міністэрства лясной гаспадаркі БССР, медалём «Ветэран працы».


Таксама павіншавалі віноўніка ўрачыстасці яго родныя, якім з задавальненнем ён расказаў пра баявое мінулае.