Інвестар з Расіі набыў былы вінаробны завод на вуліцы Пакроўскай у Віцебску

Тэрыторыя былога вінаробнага завода па вуліцы Пакроўскай, 7 у Віцебску была адным з найбуйнейшых вытворчых аб'ектаў Віцебскай вобласці, які пуставаў ужо больш за 7 гадоў.

 

Комплекс будынкаў вінаробнага завода размешчаны ў гістарычнай частцы города, у раёне, дзе калісьці жыў Шагал.

Аналіз архіўных дакументаў сведчыць, што Віцебскі вінзавод быў утвораны на аснове існавалага на гэтым месцы прадпрыемства па вытворчасці алею. У 1898 годзе з дазволу губернскага праўлення ніжагародскі купецкі сын Лейба Шмеркаў Мнухін і віцебскі купец Абрам Лейбаў Свердлін пабудавалі завод з цаглянай мурам з паравой устаноўкай для вытворчасці расліннага алею з каноплянага, ільнянога і іншага насення.

Падчас пажару, які адбыўся 13 красавіка 1904 года, два будынкі згарэлі. У адным быў паравы кацёл, а ў другім – склад насення. Пасля будынкі былі адноўлены.

Неабходна адзначыць, што на працягу 1913 – 1915 гадоў мясцовыя жыхары неаднаразова скардзіліся ў губернскае праўленне на ўладальнікаў завода Мнухіна і Свердліна, што гул машын, пах, задушлівы газ парушаюць цішыню і спакой у акрузе, іскры, якія вылятаюць з трубы дызельнага рухавіка, могуць стаць прычынай чарговага пажару. 

Пасля маслазавод быў пераабсталяваны ў вінаробны. Да Вялікай Айчыннай вайны тут выраблялася 100 тысяч дэкалітраў віна, 50 тысяч дэкалітраў сокаў, 20 тон экстракту, 200 тон павідла. Завод працаваў нават падчас нямецкай акупацыі – выраблялася невялікая колькасць віна і вады.

У пасляваенныя гады вытворчыя магутнасці былі значна павялічаны – у год выраблялася 150 тысяч дэкалітраў пладова-ягаднага віна і 100 тысяч дэкалітраў вінаграднага віна.

Да нашых дзён адміністрацыйна-гаспадарчы будынак захаваўся са значнай стратай гістарычнага выгляду. Асноўныя змены адбыліся ў пасляваенны час. Пасля рэканструкцыі тут з'явіліся кантора, клуб і сталовая. Будынак з'яўляецца прыкладам грамадзянскай забудовы Віцебска канца 19 – пачатку 20 стагоддзя.

 

Пасля ліквідацыі вінаробчага завода ў 2017 годзе ва ўласнасці дзяржавы застаўся невыкарыстоўваны комплекс аб'ектаў, які ўключае адміністрацыйны будынак, які мае статус аб'екта гісторыка-культурнай каштоўнасці 3-й катэгорыі.

Таксама тут размешчаны два вытворчыя корпусы, цэх аўсянага печыва, вінасховішча, спіртасховішча, склад, прахадная, маюцца інжынерныя сеткі. Агульная плошча капітальных пабудоў складае больш за 5000 кв.м.

За мінулыя гады вінзавод 12 разоў беспаспяхова выстаўляўся на аўкцыён ‒ пакупнікоў не знаходзілася.

25 лістапада аб'ект быў паўторна выстаўлены на аўкцыён, са зніжэннем цаны продажу ўжо на 80%. У выніку, за 462 тысячы рублёў, былы вінаробчы завод набыў інвестар з Расійскай Федэрацыі.

Новаму ўласніку прадастаўлены зямельны ўчастак плошчай амаль 2 гектары.

Інвестарам плануецца аднаўленне гістарычнага аблічча квартала з размяшчэннем на першых паверхах памяшканняў грамадскага прызначэння, а на другіх паверхах шматкватэрнага комплексу. Больш падрабязна пакупнік гатовы будзе расказаць у будучыні пасля ўзгаднення ўсіх праектных работ.

Гэты аб'ект стаў 106-м прададзеных камітэтам у гэтым годзе на аўкцыёнах. Дзяржаўны бюджэт пры гэтым папоўніўся на суму 6,728 мільёнаў рублёў, што значна перавышае суму паступленняў за аналагічны перыяд мінулага года.