ВЯЛІКІ РЭПАРТАЖ: Лепшых выпускнікоў Першамайскага раёна ўшанавалі ў Віцебску
Традыцыйнае мерапрыемства сабрала 115 юных талентаў, гонар бацькоў і настаўнікаў. У атмасферы свята выпускнікі дзяліліся радаснымі момантамі, рабілі сэлфі на памяць і з хваляваннем прымалі заслужаныя ўзнагароды.
На гадзінніку 16.30. У Лядовым палацы пануе атмасфера свята: прыгожыя прычоскі, элегантныя сукенкі, эфектныя касцюмы стваралі ўражлівыя вобразы, нібыта з абложак модных часопісаў. І нават зацягнуты дождж не сапсаваў настрой віноўнікам урачыстасці.
У холе гучыць знаёмая мелодыя, і ў паветры вітае дух настальгіі: «Школа, школа, я сумую» – гэтая песня, знаёмая кожнаму, абуджае цёплыя ўспаміны не толькі ў выпускнікоў, але і ў іх бацькоў. Словы, напоўненыя далікатнасцю і тугой, нібыта пераносяць усіх у тыя бесклапотныя дні, калі смех і сяброўства былі галоўнымі спадарожнікамі. У зале на імгненне заціхаюць сэрцы, і ў вачах бліскаюць слёзы, бо гэта не проста развітанне са школай, а цэлая глава жыцця.
Інна Арлоўская з трапятаннем у сэрцы назірае за сваёй дачкой Аляксандрай, выпускніцай СШ № 43 Віцебска ім. М. Шмырова.
– Не верыцца, што дачка ўжо выпускніца, – кажа Іна. – Здаецца, толькі ўчора мы прывялі Сашу ў першы клас, і вось ужо адзінаццаць гадоў праляцелі, як адно імгненне. За гэтыя гады мы перажылі так шмат. Але гэты дзень прыйшоў раптоўна, і мы не былі да яго гатовыя. Свята, якое для нас падрыхтавалі, шыкоўнае. Цешымся кожным імгненнем, кожным позіркам, кожнай усмешкай.
Саша – залатая медалістка. Дзяўчына перакананая, што гэта не проста ўзнагарода, а вынік упартай працы, якая пачалася яшчэ ў пачатковай школе. Яна заўсёды была прылежнай вучаніцай, і калі дайшлі да восьмага класа, у сям'і зразумелі, што павінны давесці гэтую справу да канца.
– Высокая ўзнагарода – гэта заслуга самой Сашы, яе праца, перажыванні і хваляванне, – дадала Іна. – А мама і тата заўсёды былі побач, падтрымлівалі і натхнялі. У гэты дзень яны ганарацца сваёй дачкой, яе дасягненнямі і тым, што яна стала такой, якая ёсць.
Літаральна праз паўгадзіны пачалася ўрачыстая частка мерапрыемства. Кіраўнік адміністрацыі Першамайскага раёна Віцебска Яўген Сямёнычаў, віншуючы рабят, адзначыў, што педагогі, бацькі і выпускнікі – сёння галоўныя героі.
– Мы ўжо трэці раз праводзім гэты выпускны баль, і ён асабліва значны ў год васьмідзесяцігоддзя Вялікай Перамогі і васьмідзесяціпяцігоддзя Першамайскага раёна горада Віцебска. Сёлета 1080 юнакоў і дзяўчат сталі выпускнікамі ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі нашага раёна, – сказаў Яўген Сямёнычаў. – Важна памятаць сваю гісторыю і беражліва яе захоўваць. Ад вас залежыць далейшае дабрабыт роднай Беларусі.
Гэты навучальны год стаў сапраўды паспяховым для сістэмы адукацыі Першамайскага раёна – першае месца ў Віцебскай вобласці па колькасці пераможцаў заключнага этапу рэспубліканскай алімпіяды, а гэта 21 пераможца.
– Таксама мы лідзіруем па колькасці выпускнікоў, якія паказалі выдатныя вынікі на цэнтралізаваным экзамене, з 34 стабальнымі сертыфікатамі, – канстатаваў кіраўнік адміністрацыі Першамайскага раёна. – Уступаючы ў дарослае жыццё, памятайце, што за вашым поспехам стаіць велізарная праца не толькі вас, але і вашых настаўнікаў і бацькоў. Упэўнены, што вам па плячы любыя, нават самыя смелыя планы. Але не забывайце, што для прыняцця правільных рашэнняў неабходна заставацца патрыётамі сваёй краіны, горада і, вядома, любімага Першамайскага раёна.
Наступны этап урачыстасці стаў важнай вехай у асабістай гісторыі кожнага ўдзельніка – пачалося ўручэнне атэстатаў і ўзнагарод.
– Сёння мы сабраліся, каб адсвяткаваць важны момант у нашым жыцці – атрыманне залатых і сярэбраных медалёў. І вось, у руках у мяне – доўгачаканае золата! Гэта не проста медаль, гэта сімвал маіх намаганняў, маіх мараў і надзей, – падзялілася выпускніца гімназіі № 5 ім. І. Люднікава Дар'я Пруднікава. – Я безмерна шчаслівая, залаты медаль – гэта вынік тытанічнай працы. Кожны дзень рабіла маленькія крокі да сваёй мэты, пераадольваючы цяжкасці і сумненні. Удзельнічала ў алімпіядным руху па англійскай мове і матэматыцы. Гэтыя інтэлектуальныя спаборніцтвы сталі для мяне не толькі выпрабаваннем, але і магчымасцю раскрыць свой патэнцыял.
– Сёння я стаю на парозе новага жыцця, і хваляванне перапаўняе мяне. Сэрца стукае так моцна, што здаецца, яго чуюць усе вакол, – прызналася выпускніца СШ № 40 імя М. Громава Ксенія Касцюкова. – Я ганаруся тым, што змагла дасягнуць 100 балаў па матэматыцы – гэта вынік вялікай працы, якую я ўклала ў свае заняткі. Бясконцыя заняткі ў класе і з рэпетытарам, самастойныя намаганні – усё гэта было нялёгка. Цяпер, калі я гляджу ў будучыню, поўная надзей і амбіцый. Мой наступны крок — паступленне ў ВГТУ на спецыяльнасць "Эканоміка і кіраванне". Я гатова да новых выклікаў і ўпэўнена, што змагу дамагчыся поспеху.