Якія ініцыятывы зьявіліся ў Віцебскай вобласьці па патрыятычным выхаваньні?
На Віцебшчыне шмат робіцца для прывіцця моладзі любові да сваёй Радзімы, разумення праводзімай дзяржавай палітыкі, выхавання пачуцця супрычастнасці да агульнага гістарычнага лёсу нашага народа, падкрэсліў на выязным пасяджэнні прэзідыума абласнога Савета дэпутатаў, прысвечаным выкананню праграмы патрыятычнага выхавання, кіраўнік дэпутацкага корпуса Віцебшчыны Дзмітрый Дзямідаў.
– Патрыятычнае выхаванне моладзі – гэта не толькі заклік да гатоўнасці абараніць, як нашы дзяды і прадзеды ў гады Вялікай Айчыннай вайны, сваё Айчыну, маці, сям'ю, але і прывіццё любові да малой Радзімы. Важна, каб нашы дзеці ведалі пра ўнікальныя дасягненні сваіх продкаў, роднай зямлі. І гэта будзе спрыяць таму, каб развіваліся населеныя пункты, рэгіёны. Я шмат разоў, як сенатар, бываў у Расонскім раёне, праводзіў сустрэчы з моладдзю і бачыў іх жаданне застацца ў родных краях, працаваць на карысць сваёй малой Радзімы. Яны ўраслі ў гэту зямлю, яны хочуць тут жыць. І гэта той прыклад, на якім трэба будаваць патрыятычнае выхаванне, – адзначыў Дзмітрый Дзямідаў.
– У выхаваўчым працэсе выкарыстоўваюцца матэрыялы расследавання Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь крымінальнай справы аб генацыдзе беларускага народа. На Віцебшчыне 243 вёскі спальваліся двойчы, 83 – тройчы, 22 – чатыры разы і больш, – адзначыла ў сваім выступленні на пасяджэнні начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі аблвыканкама Марына Новіцкая.
За перыяд рэалізацыі праграмы патрыятычнага выхавання насельніцтва ў гарадах і населеных пунктах з'явіліся новыя памятныя знакі. У прыватнасці, у вёсцы Каліновае Міёрскага раёна ў памяць аб расстраляных мірных жыхарах Язненскага сельсавета. На 605 кіламетры аўтамагістралі Брэст-Мінск-Масква ў вёсцы Шухаўцы Дубровенскага раёна на месцы воінскага пахавання адкрыты помнік воіну-вызваліцелю. На тэрыторыі мемарыяльнага комплексу «5-ы Полк» у Віцебску – памятны знак «Дрэва жыцця», прысвечаны ахвярам генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
З мэтай фарміравання нацыянальнай ідэнтычнасці за пяць гадоў у рэгіёнах, бібліятэках прайшло больш за дзве тысячы мерапрыемстваў, накіраваных на папулярызацыю гісторыка-культурнай спадчыны краіны. На працягу года публічныя бібліятэкі прысвячалі свае культурна-масавыя мерапрыемствы 85-годдзю Віцебскай вобласці, 80-й гадавіне вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, юбілейным датам раёнаў, гарадоў.
На сістэмнай аснове праводзяцца дыялогавыя пляцоўкі, рэалізуюцца мерапрыемствы інфармацыйнага праекта «КРОК». Многім установам агульнай сярэдняй адукацыі прысвоены імёны герояў, знакамітых землякоў.
– З мэтай гісторыка-культурнага выхавання насельніцтва праведзена Усебеларуская маладзёжная экспедыцыя «Маршрутамі памяці. Маршрутамі адзінства», падчас якой была арганізавана праца больш за 200 экспедыцыйных, экскурсійных, турысцкіх груп. Удзельнікі знаёміліся з месцамі, звязанымі з жыццём і дзейнасцю знакамітых землякоў. Па выніках праведзенай работы падрыхтаваны творчыя праекты «Героі зямлі Беларускай». Створаны першы ў краіне абласны рэсурсны цэнтр па ваенна-патрыятычным выхаванні для педагогаў у абласным інстытуце развіцця адукацыі, – растлумачыла Марына Новіцкая.
Фарміраванню патрыятызму спрыяе шэраг рэгіянальных ініцыятыў і праектаў. Так, напрыклад, у Полацкім раёне паэтапна рэалізуецца маштабны рэгіянальны гісторыка-адукацыйны праект «Полацкі рубяж», накіраваны на правядзенне пошукава-даследчай работы па вывучэнні гісторыі Полацкага ўмацаванага раёна.
Намеснік старшыні Расонскага райвыканкама Людміла Трашчэнка і дырэктар Клясціцкай сярэдняй школы імя У. Хомчаноўскага Таццяна Мельман расказалі, якая ўвага надаецца патрыятычнаму выхаванню ў іх рэгіёне.
Змяняецца эпоха. Літаральна на вачах паскараецца тэмп жыцця, з'яўляюцца новыя тэхналогіі, моладзь становіцца больш прасунутай, усе працэсы праходзяць дынамічней. Але застаецца нязменнай жыццёвая каштоўнасць любой дзяржавы – патрыятызм яго грамадзян, які пачынаецца з любові да сваёй радзімы, да таго месца, дзе ты нарадзіўся і вырас, з гонару за сваю сям'ю, школу, вёску, пасёлак ці горад, за людзей, якія жывуць побач.