«На вас уся надзея», або чаму губернатору Віцебскай вобласці тэлефануюць нават з Гомеля?
Тры гадзіны, 27 дазвоншчыкаў і толькі адна скарга на дарогі, традыцыйныя абвінавачванні ў адрас працы ЖКГ і пытанні па добраўпарадкаванні. Кіраўнік Віцебскай вобласці Аляксандр Субоцін правёў прамую тэлефонную лінію.
Новае старое Арэхава
Першы званок з мікрараёна Арэхава ў Віцебску. І калі раней па пытаннях уладкавання камунікацый да кіраўніцтва звярталіся навасёлы, то ў гэты раз аб дапамозе папрасіла жыхарка квартала, які там існуе даўно. У доме ў жанчыны котел на цвёрдым паліве, жыве адна, з-за ўзросту цяжка пастаянна торфабрыкет цягаць, а суседзі з новабудоўляў выкарыстоўваюць электрычнасць для ацяплення дамоў. Вось і просіць садзейнічання, каб даброты цывілізацыя дайшлі і да старажылаў.
Вырашэннем гэтага пытання ўжо займаецца Віцебскі гарвыканкам, каб дапамагчы падключыць існуючую забудову да трансфарматарнай станцыі. Калі коратка і вельмі спрошчана: у першую чаргу трэба вырашыць пытанне з дакументамі – аб'яднаць у адзін мікрараён існуючыя шмат гадоў дамы і новы квартал. Потым за справу возьмуцца праекціроўшчыкі і энергетыкі (трэба будзе замена электраліній на больш магутныя, з павялічаным папярочным сячэннем). Працэс, вядома, не хуткі, але ён ідзе. Прамежкавы вынік можна будзе ацаніць да 1 кастрычніка. Упэўнены, электрычнае цяпло дакладна прыйдзе на Арэхавую вуліцу.
На сувязі Гомель
Дазваніліся старшыні Віцебскага аблвыканкама нават з Гомеля. Жыхарка аграгарадка ў Полацкім раёне распавяла, што ў населеным пункце знялі 20 метраў старога «грамадскага» плота ўздоўж трасы, паабяцалі, што заменяць на іншы з шумапаглынальнымі панэлямі. Работы ідуць, але жанчыне параілі патэлефанаваць губернатару, каб працэс дакладна быў пад кантролем.
«Віцебчанку» зачыняюць?
За лёс роднага прадпрыемства перажывае Ганна Полацкая з Віцебска. Яна працуе на «Віцебчанцы», якое, па чутках у калектыве, далучаць да фабрыкі «Сцяг індустрыялізацыі»:
– У нашай вытворчасці добры патэнцыял, абсталяванне сучаснае, людзі працавітыя. Што будзе з нашай «Віцебчанкай», няўжо брэнд знікне?
Аляксандр Субоцін расказаў жанчыне, што і «Сцяг індустрыялізацыі», і «Віцебчанка» застануцца, але далучацца да флагмана лёгкай прамысловасці паўночнага рэгіёну – «Аршанскага льнокамбіната», які забяспечвае поўны цыкл вытворчасці ад вырошчвання лёну і вырабу тканін да пашыву вырабаў і іх рэалізацыі праз фірменную гандлёвую сетку. Для гэтага і патрэбны новыя магутнасці і ўмелыя працоўныя рукі. Эфект ад прыняцця такога рашэння эканамічны – швейныя ўчасткі будуць дадаткова загружаны, а значыць, і людзі змогуць больш зарабляць.
Па-гаспадарску ці?
Чараду задач «нарэзаў» кіраўніцтву вобласці жыхар Віцебска: добраўпарадкаваць тэрыторыю каля дома на вул. Будаўнікоў, адрамантаваць тратуар, які вядзе да гімназіі № 5, назваў адрасы, дзе няблага было б зрабіць «лежачыя паліцэйскія», падказаў, дзе трэба зрабіць пешаходную дарожку да крамы «Еўраопт». Нават пахваліў камунальнікаў, што рэгулярна абкошваюць зялёныя газоны, праўда, паскардзіўся, што траву пасля яны не прыбіраюць.
Такі гаспадарскі погляд на родны горад, вядома, цешыць, і ўжо падчас прамой тэлефоннай лініі ўсе агучаныя праблемы ўзялі на аловак і ў ЖКГ, і ў ДАІ. Але асадзінак не вельмі пазітыўны застаўся. Калі так дбаеш пра парадак у сваім двары, то замест таго, каб крытыкаваць за недахопы, цалкам можна з іншымі такімі неабыякавымі сабрацца і тую ж скошаную траву самім прыбраць. Год добраўпарадкавання ж у краіне абвешчаны не толькі для таго, каб за цябе хтосьці парадак наводзіў, а ты кантраляваў і сігналізаваў аб недапрацоўках…
Будучыня ДСК
За лёс свайго мікрараёна ДСК у абласным цэнтры перажывае Алена Яўгенаўна.
– У Віцебску актыўна забудоўваецца Балева, Чаромушкі, Тарны, а пра ДСК улады не забылі? У нас тут столькі вольнай зямлі, дзве школы, чатыры сады, а новасёлаў з дзецьмі не прыбывае. Старэе мясцовае насельніцтва, баюся, хутка ўсім будзе не да нас.
Старшыня гарвыканкама Аляксей Героеў запэўніў, што ў ДСК ёсць будучыня. У перспектыўным плане будаўніцтва горада – узвядзенне жылых дамоў і там. Праўда, частка тэрыторый знаходзіцца ў санітарна-ахоўнай зоне прадпрыемства «Віцебскдрэў». Рашэнне ў працэсе, а пакуль будаўнікі працуюць на іншых аб'ектах.
Адкажуць за «Беларусь»
З пытаннем аб ходзе расследавання справы пасля пажару ў ГЦ «Беларусь» звярнулася адна з пацярпелых прадпрымальніц. Падзякавала, што «прыватнікам» пайшлі насустрач: далі новыя пляцоўкі для гандлю, дапамаглі атрымаць першыя выплаты па кампенсацыі і аператыўна вырашыць пытанне з падатках, але пакуль так афіцыйна і не назвалі вінаватага ў здарэнні. Заяўцы патлумачылі, што расследаванне па факце інцыдэнту вядзе Генеральная пракуратура, тэрмін яго чарговы раз працягнуты да 14 ліпеня. Не выключана, што і ў пазначаны час не завершыцца, паколькі для дэталёвага вывучэння ўсіх абставін патрабуюцца складаныя тэхналагічныя экспертызы, дбайная прапрацоўка абставін здарэння. Спешка ў разбіральніцтвах з нагоды трагедыі, якая здарылася, шчасліва абышлася без чалавечых ахвяр, не патрэбна. Кропку ў справе паставіць суд.
Кропка ў Круглянах
– У нашым аграгарадку зачыняюць краму, кажуць, два разы на тыдзень будзе прыязджаць аўталаўка. Жыве ў Круглянах амаль 60 чалавек, шмат хто ў нас працуе ў суседнім гаспадарцы. Баюся, не будзем паспяваць да прыезду аўталаўкі, дзе тады зможам купіць малако, хлеб, ды і ўнукаў бабулі хочуць прысмакам папесціць, – расказала мясцовая жыхарка, дадаўшы, што разумее, якая выгада ўтрымліваць стратную краму?
Аляксандр Субоцін растлумачыў, што сапраўды, тавараабарот гандлёвага пункта складае 170 рублёў у дзень, сама крама размяшчаецца ў драўляным доме з печным ацяпленнем, дзе даўно патрабуецца рамонт, сродкаў на яго спатрэбіцца нямала. Таму і было прынята рашэнне аб закрыцці, а каб якасць гандлёвага абслугоўвання не пацярпела, і ў вяскоўцаў заўсёды былі свежыя і якасныя прадукты, будзе працаваць аўталаўка. Яе графік падстрояць пад патрэбы людзей, ёсць варыянт, каб аўтакрама за'язджала і на прадпрыемства, дзе працуе большасць круглянцаў. Падысці да рашэння трэба рацыянальна і з улікам інтарэсаў людзей і эканамічнай эфектыўнасці.
І дачу ў прыдачу
Дамовіцца з суседзямі па садоваму таварыству давядзецца жыхарцы абласнога цэнтра, каб вырашыць сваю праблему. Некалькі гадоў яна жыве на сваёй дачы ў мікрараёне Сяхі ў Віцебску, абсталявала побыт з камфортам, нават электраацяпленне ёсць, так што жадання вяртацца зімой у гарадскую кватэру няма. Адзінае, што засмучае яе ў такой сітуацыі, што плаціць за электраэнергію даводзіцца па тарыфах для садовых таварыстваў. І «зімоўка» на дачы ўлятае ёй у капейку. Вывучыўшы пытанне, яна, здавалася, знайшла выйсце. Закон прадугледжвае магчымасць перавярнуць дачу ў жылую забудову і плаціць тады за камунальныя паслугі па гарадскіх тарыфах.
– Але не працуе ў нас гэтая норма, гэта аказваецца немагчыма! – Эмацыйна заяўляе гаспадыня дачнай сядзібы ў Віцебску.
Аказалася, магчымасць ёсць, але працэс гэты запатрабуе часу і… згаворлівасці суседзяў. Як патлумачылі жанчыне, адзін дом з невялікім участкам уключыць у межы горада сапраўды нельга, але калі ўсе члены садовага таварыства падтрымаюць ідэю, правядуць сход і звернуцца ў гарвыканкам за дазволам. Праўда, дачнікам варта ўлічыць, што яны будуць не толькі плаціць па агульнаўстаноўленых тарыфах, але і тэрыторыю таварыства трэба будзе прывесці ў адпаведнасць з гарадскімі патрабаваннямі (шырыня праездаў, нормы забудовы участкаў і многае іншае). Калі ініцыятыўную дачніцу падтрымаюць суседзі, працэс пойдзе згодна з заканадаўствам.
Траве сусед
– Толькі на вас уся надзея! Дапамажыце знайсці ўправу на суседа.
Курыць на балконе, атручвае апошні кавалак жыцця, – папрасіла пенсіянерка з Віцебска. У барацьбе за чыстае паветра яна звярталася ўжо і на прыём да дэпутата, і ў міліцыю. Але сусед не перастае дзіміць.
Шчыра скажам, бездапаможны ў вырашэнні яе праблемы і кіраўнік вобласці. Прафілактычную гутарку з курцом, зразумела, правядуць. Але нешта падказвае, супрацьстаянне на гэтым не скончыцца.
– Пытанні, якія ляжаць у плоскасці міжасобасных адносін, заўсёды самыя складаныя, нават і невырашальныя. Калі просяць пакараць суседа або не могуць знайсці разумення ўдзельнікі дачных кааператываў, а зносіны паміж бакамі праходзяць у фармаце нянавісці адзін да аднаго. Тут ужо дзяржава не можа дапамагчы і, магчыма, не павінна ўмешвацца. Бо стаўшы на бок аднаго чалавека, атрымаем абурэнне і крыўду іншага. Хацелася б, каб такія спрэчкі вырашаліся мірна самімі ўдзельнікамі, – падсумаваў Аляксандр Субоцін.
Разрыў шаблону
На прамую лінію тэлефануюць не толькі паскардзіцца, але і падзякаваць.
– Перабор у нас са скардзіцелямі. Усе службы працуюць на выдатна, парадак у пасёлку, у крамах усё ёсць, на прыём да вузкага спецыяліста трапіць не праблема. Калі неабходна, то па заяве медыкі прыязджаюць і абследуюць, і лячэнне прызначаць. Дзякуй і старшыні райвыканкама, і вам Аляксандр Міхайлавіч! – распавёў жыхар пасёлка Копысь Аршанскага раёна, дадаўшы, што землякі часам злоўжываюць зваротамі ў розныя інстанцыі. У той час як на сваім участку не заўсёды могуць навесці парадак і траву пакасіць.
Адзіночная галінка бэзу і іншыя непрыемнасці
Каб не стамляць чытачоў, я больш не буду дэталёва і падрабязна распавядаць пра сітуацыю кожнага, хто ў гэту суботу звярнуўся па дапамогу да Аляксандра Субоціна. Напішу толькі, што неважных званкоў не было.
Мама 6-месячных блізнят прасіла дапамагчы абрэзаць кусты бэзу, якія разрасліся настолькі, што не прапускаюць дастаткова сонечнага святла ў кватэру. Іншая маладая радзіліца звярнула ўвагу і на якасць вады з-пад крана ў Віцебску і паходатайнічала аб новай дзіцячай пляцоўцы, прасілі разабрацца з падтапленнем сутарэнняў і сырасцю ў кватэрах, дадаць ліхтары на вуліцу і нават адрэгуляваць датчыкі руху на лямпачках у пад'ездзе. І ў кожнае пытанне Аляксандр Субоцін і яго каманда – кіраўнікі структурных падраздзяленняў і рэгіёнаў вобласці ўнікалі.
– Ці можна за адзін раз дапамагчы ўсім? Людзі зусім розныя пытанні ўздымаюць. Некаторыя першапачаткова невырашальныя, але мы стараемся знайсці выйсце. Абурае, што шэраг праблем вельмі лёгка маглі ліквідаваць хутка і самым першым звяном, але даходзяць да абласнога ўзроўню, і потым вырашаюцца літаральна за 15-20 хвілін. Такога, вядома, быць не павінна. У цэлым званкі былі стандартныя: пытанні добраўпарадкавання, менш стала па дарогах зваротаў і нават папрокаў ЖКГ. Гэта паказчык таго, што мы выбралі правільную стратэгію і рухаемся ў правільным напрамку, рэалізуем праграму «падвалы», інтэнсіўней узяліся за рэнавацыю дамоў. Усё гэта прыносіць плады, але праблем яшчэ шмат і нам іх вырашаць і вырашаць, - рэзюмаваў Аляксандр Субоцін, дадаўшы, што больш за ўсё радуе і здзіўляе, калі людзі тэлефануюць і кажуць «дзякуй». Гэта выбіваецца з агульнай каляіны, і паказвае, што прамыя лініі сапраўды працуюць у фармаце зваротнай сувязі.
"Віцебскія весці"