Аб уступленні ў сілу Пагаднення аб свабодным гандлі паміж Еўразійскім эканамічным саюзам і яго дзяржавамі-членамі, з аднаго боку, і Ісламскай Рэспублікай Іран, з другога боку

Звяртаем увагу суб'ектаў знешнеэканамічнай дзейнасці, што з 15 мая 2025 года ўступіла ў сілу Пагадненне аб свабодным гандлі паміж Еўразійскім эканамічным саюзам (далей – ЕАЭС) і яго дзяржавамі-членамі, з аднаго боку, і Ісламскай Рэспублікай Іран (далей – Іран), з другога боку, ад 25 снежня 2023 года (далей – Пагадненне), якое замяняе Часовае пагадненне, што вядзе да ўтварэння зоны свабоднага гандлю паміж ЕАЭС і яго дзяржавамі-членамі, з аднаго боку, і Іранам, з другога боку, ад 17 мая 2018 г. (далей – Часовае пагадненне).

Пагадненне з'яўляецца падставай для лібералізацыі і спрашчэння гандлю таварамі паміж Бакі, г.зн. стварае зону свабоднага гандлю, прадастаўляючы Бакі, пры выкананні ўмоў, вызначаных Пагадненнем, прэферэнцыйны рэжым, які прадугледжвае вызваленне ад выплаты ўвазных мытных пошлін або зніжэнне ставак увазных мытных пошлін у дачыненні да тавараў, якія паходзяць з краін-удзельніц Пагаднення.

Пагадненне, як і Часовае пагадненне, прадугледжвае ўстанаўленне ставак увазных мытных пошлін у дачыненні да тавараў, якія паходзяць з Ірана. Акрамя таго, у адпаведнасці з артыкулам 2.3 Пагаднення ўстаноўлены аб'ёмы тарыфных квот у дачыненні да асобных відаў тавараў, якія паходзяць з Ірана.

Абодва пагадненні вызначаюць, што для мэт прадастаўлення прэферэнцыйнага тарыфнага рэжыму тавары павінны адпавядаць патрабаванням Правілаў вызначэння паходжання тавараў, прадугледжаным у главах 6 пагадненняў.

У адпаведнасці з пунктам 2 артыкула 6.23 Пагаднення мытныя органы краіны ўвозу прадастаўляюць тарыфныя прэферэнцыі ў дачыненні да тавараў, якія паходзяць, пры выкананні наступных умоў:

тавары, якія ўвозяцца, адпавядаюць крытэрыям вызначэння паходжання тавараў, устаноўленым у артыкуле 6.3 Пагаднення;

дэкларант забяспечвае выкананне патрабаванняў главы 6 Пагаднення (у т.л. патрабаванне «прамой пастаўкі»);

паходжанне тавараў пацверджана дакументам аб паходжанні тавару ў адпаведнасці з артыкулам 6.15 Пагаднення.

Дакументам аб паходжанні тавару, у адпаведнасці з артыкулам 6.2 Пагаднення, выступае сертыфікат аб паходжанні тавару або дэкларацыя аб паходжанні тавару.

У адрозненне ад Часовага пагаднення, Пагадненне прадугледжвае магчымасць пацвярджэння паходжання тавараў не толькі сертыфікатам аб паходжанні тавару, але і дэкларацыяй аб паходжанні тавараў, як адной з умоў прадастаўлення прэферэнцыйнага рэжыму.

Парадак і выпадкі прадстаўлення дэкларацыі аб паходжанні тавару для мэт прадастаўлення тарыфных прэферэнцый прадугледжаны артыкулам 6.17 Пагаднення.

Так, дэкларацыя аб паходжанні тавараў можа быць прадстаўлена для мэт пацвярджэння паходжання невялікіх партый тавараў, мытны кошт якіх не перавышае 5000 еўра. Дэкларацыяй аб паходжанні тавару выступае заява аб паходжанні тавару, зробленая вытворцам або экспарцёрам на любым камерцыйным дакуменце, які мае дачыненне да тавару, у адпаведнасці з узорам, устаноўленым у Дадатку 4 да Пагаднення.

У той жа час пунктам 5 артыкула 6.17 Пагаднення мытным органам краіны ўвозу прадастаўлена права запытаць сертыфікат аб паходжанні тавару пры наяўнасці ў апошніх абгрунтаваных сумненняў адносна дакладнасці звестак, заяўленых у дэкларацыі аб паходжанні тавару, або адпаведнасці тавараў крытэрыям вызначэння паходжання тавараў.

Больш падрабязна азнаёміцца з тэкстам названых у гэтым паведамленні актаў заканадаўства можна на афіцыйным інтэрнэт-сайце Еўразійскай эканамічнай камісіі (https://eec.eaeunion.org/comission/department/catr/ttr/iran-pref.php).