Алег Мацкевіч аб рабоце са зваротамі грамадзян: «Паабяцаў – зрабі, іншага падыходу быць не павінна»

У гэтым напрамку ў нашай краіне склалася дзейсная сістэма працы, як паказваюць пастаянныя прыёмы грамадзян і «прамыя лініі». І ўсё ж галоўная думка, прагучаўшая з вуснаў кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Наталлі Качанавай, такая: мясцовым уладам трэба працаваць на папярэджанне зваротаў, часцей сустракацца з людзьмі, запрашаць да дыялогу аб хвалюючых праблемах, аператыўна здымаць пытанні. На месцах неабходна больш актыўна і шырэй тлумачыць, колькі сродкаў у раённым, гарадскім бюджэце, куды пойдуць гэтыя грошы і чаму.

Практыка паказвае, што ў такіх выпадках у людзей узнікае менш пытанняў, чаму, да прыкладу, рамантуюць дарогу на суседней, а не на іх вуліцы. На сённяшні дзень у адміністрацыю пішуць практычна пра ўсё – пра цвіль на сценах, дрэнную якасць вады і разбітыя дарогі. Вядома, такія пытанні павінны вырашацца на першасным узроўні.

Пра гэта неаднаразова гаварыў і старшыня Віцебскага аблвыканкама Мікалай Шарснёў: не тушыць пажар, а працаваць на яго папярэджанне, быць больш уважлівым да людзей, каб абласная ўлада не мела патрэбы ўмешвацца ў вырашэнне бытавых праблем, якія маглі быць аператыўна зняты на месцах. Неабходнасць такога падыходу даказала і «прамая лінія» намесніка старшыні аблвыканкама Алега Мацкевіча, якая прайшла ў суботу, прычым з першага званка.

– Прабачце, што адрываю вас ад важных спраў з такім дробязным пытаннем, але мясцовае кіраўніцтва яго не вырашае, колькі ні звярталіся, – паскардзіўся жыхар Віцебска. – Спачатку мы змагаліся, каб паставілі прыпыначныя павільёны на прыпынку «СЭЗ «Віцебск» на вуліцы Пятруся Броўкі. У выніку восенню іх усталявалі. З аднаго боку дарогі нармальны, а з другога – без даху, ад снегу і дажджу не схаваешся. Званілі ў ЖРЭТ, гарвыканкам, і ніякага выніку. Няўжо нельга знайсці ліст полікарбаната і зрабіць гэты дах? Няўжо трэба звяртацца ў

облисполком, каб вырашыць такое пытанне?

Алег Мацкевіч запэўніў: дах на прыпынку будзе. А заадно будуць тлумачэнні ад мясцовай улады, чаму не чуюць просьбу людзей. Тое ж самае можна сказаць і адносна звароту жыхароў дома па вуліцы Герцэна, якія ўжо шмат разоў прасілі зрабіць абрэзку старых дрэў, бо баяцца за сваю бяспеку. З гарвыканкама прыйшоў ліст, што да 1 красавіка пытанне вырашыцца, але абяцанне мясцовыя ўлады так і не стрымалі. А жыхары дамоў №№ 118 і 120 па вуліцы Ленінградскай паведамілі, што ў іх двары восенню абрэзалі дрэвы, але галлё і смецце пасля гэтага засталіся ляжаць, ніхто за сабой не прыбраў, «прыходзіцца жыць у хламе».

 Вядома, усе гэтыя і падобныя пытанні могуць быць устранены аператыўна і не патрабуюць разбіральніцтва з удзелам аблвыканкама. Чаму ж гэтага не адбываецца?

– Паабяцаў – зрабі, іншага падыходу быць не павінна. Сказаў да 1 красавіка – стрымай сваё слова, – падкрэсліў Алег Сяргеевіч. – Калі ж па нейкай прычыне не атрымліваецца адразу вырашыць пытанне, людзям трэба ўсё растлумачыць, выехаць на месца, пагаварыць, а не ладзіць перапіску і цяганіну.

Як гэта адбываецца ў сітуацыі са зваротамі наконт каналізацыі на вуліцы Енісейскай у Тулаве. Алег Мацкевіч даручыў разабрацца ў прычыне адпісак і непрыняцця дзейсных мер. Ці з добраўпарадкаваннем аднаго са двароў у Полацку, дзе перапіска вядзецца з 2008 года.

– Пытанне пад мой асабісты кантроль, а вінаватых у штогадовых абяцаннях пакараць, – рэзюмаваў намеснік старшыні аблвыканкама.

Акрамя бытавых пытанняў падчас «прамой лініі» ўзнімаліся і тыя, якія паказваюць зрэз праблем, што існуюць у грамадстве. Так, патэлефанавала мама траіх дзяцей з Шумілінскага раёна і паведаміла, што затрымліваюць выплату дзіцячага дапамогі ў райаграсэрвісе, дзе яна працавала да дэкрэтнага адпачынку. Алег Сяргеевіч тут жа звязаўся з рэгіёнам, аказалася, там прымаюць меры для вырашэння пытання, да пятніцы абяцалі ўсё выплаціць.

У вёсцы Стражэвічы Чашніцкага раёна, па паведамленні мясцовага жыхара, зачынілі краму і ўжо паўгода шукаюць прадаўца. Цяпер аўталаўка прывозіць тавары, але там

асартымент меншы, а ў вёсцы жыве каля 100 чалавек. Праблема з кадрамі на вёсцы не абышла спажыўкааперацыю, Алег Мацкевіч даручыў вывучыць пытанне.

Нядобрасумленнасць прыватнага забудоўшчыка прывяла да цяжкага становішча шматдзетную сям'ю з Бочакава Бешанковіцкага раёна, якой далі ільготны крэдыт на будаўніцтва індывідуальнага дома. Аднак грошай не хапіла, дом застаўся недабудаваным, і, як высветлілася, падрадчык завышаў кошт работ, а цяпер не выходзіць на сувязь. Вядома, аблвыканкам разбярэцца ў сітуацыі.    

Звярнуліся да Алега Мацкевіча прадпрымальнікі, якія гандлююць адзеннем секанд-хэнд. Пасля змяненняў у заканадаўстве яны не могуць працаваць, як раней: цяпер не дазваляецца гандляваць у пераноснай палатцы, патрэбна стацыянарная крама, а раней яны перамяшчаліся па розных рэгіёнах – Навалукомль, Чашнікі, Лепель, Шуміліна.

– Адкрываць краму ў невялікім горадзе не мае сэнсу, нам давядзецца закрывацца, шукаць працу, а гэта будзе няпроста: за столькі гадоў у прадпрымальніцтве страцілі кваліфікацыю. Шмат хто ўжо сышоў з гэтага рынку, – адзначыла жанчына, якая патэлефанавала з Лепеля.

– Я магу дзейнічаць толькі ў межах заканадаўства. Так што адмяніць новаўвядзенні не ў маёй кампетэнцыі, а вось агучыць ва ўрадзе вашу просьбу і наступствы пастановы, што пэўная колькасць прадпрымальнікаў засталіся без працы, магу, і абавязкова гэта зраблю, – адзначыў Алег Сяргеевіч. 

Вывад з усяго сказанага відавочны: неабходна палепшыць якасць работы са зваротамі грамадзян на месцах, каб людзі давяралі прадпрыемствам і службам, якія адказваюць за іх камфорт, а таксама раённай, гарадской уладзе.

Вольга Маслоўская. Фота Антона Сцяпанішчава, «Віцебскія весці».