Адказ за ўхіленне ад прызыву на вайсковую службу

У лютым 2017 года ў судзе Чыгуначнага раёна г. Віцебска разглядалася крымінальная справа па абвінавачванні грамадзяніна Хуцкага (прозвішча зменена аўтарам) па ч. 1 арт. 435 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь – ухіленне ад мерапрыемстваў прызыву на вайсковую службу. 

У зале суда Хуцкі віну прызнаў цалкам, учыненае раскаяўся, і паказаў, што, будучы належным чынам апавешчаным, у верасні 2016 года наўмысна не з'явіўся ў ваенны камісарыят, ухіліўшыся, такім чынам, ад прызыву на вайсковую службу. Даследаваўшы матэрыялы крымінальнай справы, суд прызнаў вінаватым Хуцкага ва ўхіленні ад прызыву на вайсковую службу і прыгаварыў яго да 1 года абмежавання волі без накіравання ў папраўчую установу адкрытага тыпу.

За 2017 год гэта ўжо другі выпадак ухілення грамадзяніна прызыўнога ўзросту ад мерапрыемстваў прызыву на вайсковую службу, які разглядаўся пры ўдзеле Віцебскай транспартнай пракуратуры. У дадзеным выпадку прызыўнік асуджаны за ухіленне ад мерапрыемстваў прызыву на вайсковую службу па ч. 1 арт. 435 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, гэта значыць пры адсутнасці такіх кваліфікуючых прыкмет ухілення, як здзяйсненне яго шляхам прычынення сабе цялеснага пашкоджання, сімуляцыі захворвання, падлогу дакументаў або іншага падману. Пры наяўнасці ж такіх прыкмет строгасць пакарання за здзейсненае злачынства істотна ўзрастае (па ч. 2 арт. 435 КК Рэспублікі Беларусь прадугледжана пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам на 5 гадоў). У сувязі з гэтым прызыўнікам выразна варта разумець, што неяўка без паважных прычын па позве ваеннага камісарыята на мерапрыемствы прызыву альбо здзяйсненне іншых дзеянняў, звязаных з ухіленнем ад мерапрыемстваў прызыву, цякуць за сабой устаноўленую законам адказнасць. Пры гэтым у кожнага, нават у выпадку здзяйснення падобных дзеянняў, заўсёды ёсць магчымасць пазбегнуць крымінальнай адказнасці. Да прыкладу, добраахвотна з'явіўшыся ў ваенны камісарыят да заканчэння прызыву, малады чалавек, які ўхіляўся ад мерапрыемстваў прызыву, можа быць, падвергнуты толькі адміністрацыйнай адказнасці па арт. 25.1 Кодэкса РэспублікіБеларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях. У пэўных выпадках прызыўнік можа быць вызвалены ад крымінальнай адказнасці, калі зробленае з'явілася следствам збегу цяжкіх абставін. Артыкулам 10 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб воінскім абавязку і воінскай службе» прадугледжаны таксама пералік прычын, якія прызнаюцца ўважлівымі ў выпадку нез'яўлення на мерапрыемствы прызыву на воінскую службу: калецтва (раненне, траўма, контузія) або захворванне грамадзяніна, звязаныя з стратай ім працаздольнасці; цяжкі стан здароўя бацькі, маці, айчыма, мачыхі, жонкі, мужа, сына, дачкі, родных брата ці сястры, дзяда, бабулі, апекуна грамадзяніна альбо ўдзел у пахаванні названых асоб; перашкода, што ўзнікла ў выніку дзеяння непераадольнай сілы, або іншая акалічнасць, якая не залежыць ад волі грамадзяніна; іншыя прычыны, прызнаныя ўважлівымі прызыўнай камісіяй або судом. Прычыны нез'яўлення павінны быць пацверджаны дакументамі адпаведных органаў.

Зыходзячы з гэтага, неабходна разумець, што пры наяўнасці аб'ектыўных абставін, якія перашкаджаюць з'яўленню на мерапрыемствы прызыву, неабходна своечасова паведамляць аб іх у прызыўную камісію. Артыкулам 39 вышэйназванага Закона прама прадугледжана, што ў такіх выпадках прызыўнік абавязаны прыбыць у ваенны камісарыят і прадставіць дакументы, якія пацвярджаюць прычыны нез'яўлення, на працягу 5 працоўных дзён пасля заканчэння абставін, якія перашкаджаюць з'яўленню на мерапрыемствы прызыву. У адваротным выпадку прызыўнік можа быць прыцягнуты да адказнасці, прадугледжанай заканадаўствам. Неабходна таксама адзначыць, што артыкуламі 31 і 32 Закона прадугледжаны шырокі пералік падстаў для вызвалення грамадзян ад прызыву на воінскую службу або прадастаўлення ім адтэрміноўкі прызыву ў сувязі са станам здароўя прызыўніка, сямейным становішчам, працягам ім адукацыі або атрыманнем спецыяльнасці, праходжаннем альтэрнатыўнай службы, ажыццяўленнем службовай дзейнасці, а таксама ў сувязі з прыцягненнем да крымінальнай адказнасці. Па апошняй з названых падстаў прызыву на воінскую службу асобы не падлягаюць на перыяд ажыццяўлення ў дачыненні да іх крымінальнагапераследу, разгляду судом крымінальнай справы, адбыцця пакарання і наяўнасці судзімасці. Пасля зняцця або пагашэння судзімасці прызыўнік зноў можа быць выкліканы на мерапрыемствы прызыву, а ў выпадку ўхілення ад іх – прыцягнуты да крымінальнай адказнасці.

У сувязі з выкладзеным хочацца ў чарговы раз заклікаць грамадзян прызыўнога узросту, каб пазбегнуць лішніх праблем з законам, не ўхіляцца ад мерапрыемстваў прызыву на вайсковую службу і, перш за ўсё, своечасова з'яўляцца па выкліках у ваенны камісарыят і прадстаўляць у прызыўную камісію дакументы, якія сведчаць як аб паважнасці прычын нез'яўлення па выкліку, калі такія факты мелі месца, так і аб падставах для вызвалення ад прызыву або прадастаўлення адтэрміноўкі прызыву на вайсковую службу. Пры поўнай жа адсутнасці ў канкрэтных прызыўнікоў жадання праходжання тэрміновай вайсковай службы, хацелася б параіць ім вырашаць сітуацыю, якая склалася, выключна законнымі спосабамі (працягнуць навучанне, паступіць на альтэрнатыўную службу, паведаміць прызыўнай камісіі аб наяўнасці ў іх захворванняў, якія перашкаджаюць прызыву, і прайсці неабходнае медыцынскае абследаванне).

Памочнік Віцебскага транспартнага пракурора
малодшы саветнік юстыцыі В.В. Шэвяртоўская