Захапляльнае падарожжа

Калектыў пракуратуры Віцебскай вобласці і члены іх сем'яў у выдатныя чэрвеньскія выхадныя здзейснілі двухдзённае падарожжа ў г.Гродна.    

Гродна – горад, які дыхае гісторыяй. Гэты беларускі абласны цэнтр часта называюць самым еўрапейскім горадам Рэспублікі Беларусь. І гэта сцвярджэнне, як пераканаўся наш калектыў – неабгрунтавана, а цэнтр Гродна – гэта «машына часу», пры наведванні якога ствараецца адчуванне, што знаходзішся ў сярэднявеччы.

 Пачалі мы сваё падарожжа з наведвання музея турэмнага побыту, які дзейнічае пры папраўчай установе «Турма № 1» і размешчаны ў самым цэнтры горада. Экскурсію для нашай групы праводзіў намеснік начальніка папраўчай установы па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні маёр унутранай службы Юрый Круповіч. Час экскурсіі праляцеў незаўважна, мы пазнаёміліся з яшчэ адным, схаваным ад вачэй, бокам жыцця продкаў.    

Далей мы накіраваліся ў светлы, узнёслы будынак, побач з якім усе пранікліся атмасферай сярэднявечнага города - Кафедральны касцёл Святога Францыска Ксаверыя, прагуляліся праз Савецкую плошчу па вуліцы Замкавай да музея гісторыі рэлігіі, дзе нам правялі аглядную экскурсію. Далей перайшлі да  асноўных гродзенскіх славутасцяў, за якімі і едуць турысты – Стары і Новы замак з музейнай часткай унутры, пажарная вежа, на якой кожны дзень у 12 гадзін грае трубач, наведалі Галоўную харальную сінагогу і нарэшце, легендарную Свята-Барыса-Глебскую (Каложскую) царкву. Частка царквы, якая глядзіць на Нёман, была аднойчы разбурана з-за разліву, таму цяпер адбудавана з дошак, а вось другая частка захавала ўнікальную цагляную кладку, выкладзеныя з каменя крыжы і проста цэлыя валуны з XII стагоддзя! Можна з упэўненасцю сказаць, што ніхто не застаўся абыякавым пасля наведвання гэтага унікальнага месца. Сумесную прагулку калектыў пракуратуры Віцебскай вобласці працягнуў па раёне Гародніцы: плошча Тызенгаўза, парк ім.Ж.-Э.Жылібера, вул.Ажэшка, Свята-Пакроўскі Сабор.

Нацешыўшыся шпацырам па вуліцах г.Гродна, мы здзейснілі пераезд да Аўгустоўскага канала - аднаго з выдатных аб'ектаў

гідратэхнічнай архітэктуры першай паловы XIX ст., які злучае раку Віслу з Нёманам. Яго даўжыня складае 102,8 км. У свеце можна знайсці ўсяго два аналагі гэтага воднага шляху: адзін з іх знаходзіцца ў Швецыі — гэта Gota, а другі ў Вялікабрытаніі — Kalendonski. Канал злучае 7 натуральных азёр: Крыве, Студзянічнае, Панева, Арлянка, Белае, Нецка, Мікашэва і 11 рэк: Кляноўніца, Чарна-Ханьча, Нетта, Перкуця, Ваўкушанка, Нёман, Асташанка, Пласка, Бебжа, Мікашуўка, Шляміца. Мы з велізарным задавальненнем пракаціліся на параходзе па Аўгустоўскім канале, паглядзелі шлюзаванне, якое выклікала бурю эмоцый, як у дарослых, так і ў маленькіх турыстаў, наведалі музей Аўгустоўскага канала.

А далей мы спыніліся каля форта Гродзенскай крэпасці, размешчанага паблізу в.Навумавічы, дзе ў верасні 1941 года і лютым 1942 года ў напаўразбураны форт № 2 за 2,5 км. ад Нёмана прывезена больш за 3 тысячы яўрэяў, якіх потым расстралялі, целы якіх у 1944 годзе выкапалі і спалілі. У 1960 годзе на месцы расстрэлу ўсталяваны помнік Смуткуючай маці. Спецыяльна для нашай турыстычнай групы, вучнямі і настаўнікамі Раціцкай сярэдняй школы арганізавана прадстаўленне з элементамі тэатралізацыі, якое аказалася настолькі непрадказальна пранікнёным і шчырым, што толькі не многія змаглі стрымаць слёзы. За гэта ім, вядома, асаблівая падзяка. Вось на такой эмацыйнай ноце падышоў да канца наш першы экскурсійны дзень.

На наступны дзень падарожнікі на ўласным прыкладзе пераканаліся, як гарманічна могуць спалучацца экскурсіі па старажытным горадзе з насычаным экалагічным адпачынкам. Частка калектыву накіравалася ў Гродзенскі заапарк, які з'явіўся ў 1927 годзе пры заалагічным аддзеле мужчынскай гімназіі, у заапарку налічваецца больш за 3 тысячы жывёл, частка – у агратурыстычны комплекс «Каробчыцы». Тэрыторыя комплексу выбудавана ў выглядзе панскай сядзібы ХIX стагоддзя і займае больш за 40 гектараў, падзелена на некалькі зон. На тэрыторыі комплексу мы ўбачылі вальеры з дзікімі жывёламі, паляўнічы домік, домік рыбака, музей разьбы па дрэве, кузню, музей прыроды.

Наведваючы

падобныя мясціны, нельга заставацца абыякавымі. Гэта жывая гісторыя, з якой можа дакрануцца кожны.

Пракурор аддзела кадраў і ідэалагічнай работы І. Навуменка